WIT IN WIT

Goldberg Variations Revisited

The first trilling note lingers for twelve seconds, unravelling
even the finest fibre of her sound.
Around the unravelling a swelling silence sets in and
just before the swelling reaches its peak, just before the last vibration fades, another note punctures the silence, opening
wide open niche, from where

the WIT IN WIT (white in the white) begins.

George De Decker wrote the aria WIT IN WIT (White in White) on commission for the piano recital of 14 November 2017 in the Witte Zaal in deSingel (Antwerp, Belgium). After the performance by pianist Geert Callaert the relationship with the aria of Johann Sebastian Bachs Goldberg Variations became clear. Bachs Goldberg Variations are canon, every pianist relates to this piece at one time or another. A myriad of versions and arrangements De Decker has listened to and analysed, the ear a knife, in every variation he cut in, looking for the razor-sharp core: what is the essence? The key and the character of the original composition were preserved, the redundant was skinned until with every variation, only the sound skeleton remained. The result is a new composition for piano solo and audiotape, but essentially WIT IN WIT is a landscape, a fragile relief of tone, sound and silence. A note that resounds so long that it stretches into a panorama. A dissonant that digs depth, and in that depth, rock formations take shape from tone clusters, the air filled with oscillating overtones. Sometimes a certain variation had finished for half a minute before the lack of sound attracted attention, so subtle. De Decker makes sound change into silence that is never empty, but in itself again becomes sound, designer and carrier of the music.

1/9

Musicians on the pre-recorded stereophonic tape

Raf De Keninck (clarinet)
Loes Dooren (violin)
Thomas Fruhauf (cello)
Bart Maris (trumpet)
Marek Patrman (drums)
Hans Van Kerckhoven (violin)
Els Van Laethem (vocals)
Filip Vandebril (double bass)
Lode Vercampt (cello)
Pieterjan Vranckx (percussion)

Credits

Recorded 15 - 19 october 2018
Motor Music, studio 1, Mechelen (B)
Engineer & recording : Ward Weis
Musical director, mixing, editing : George De Decker

Artwork & design : George De Decker
Liner Photos : Guido De Bruyn, Ward Weis


Antarctica Records  2019  AR 012

Trailer & concertfilm by

The full Release Concert 'Wit in WIt' can be viewed on 

Chris Maene Straight Strung Concert Grand Piano

WIW_Geert_Callaert___MM_13_©_GDB_Z_W.jpg

The search for perfection in sound brought us to the Straight Strung Grand Piano, developed by Chris Maene. This piano fits perfectly with the sound idiom of the composition. The intention is to use this piano for the live performances.


In the late 19th century, Steinway & Sons successfully brought to fruition the concept of the modern cross-strung grand piano. Ever since then, this construction concept has been imitated by all piano builders. It has resulted in a standardization of piano building and a uniformity of piano sound. As a reaction to this, the second half of the 20th century witnessed an intense quest for performance practices using historical instruments that bring back the greater sound diversity and transparency of older times. As part of this movement, the Chris Maene Factory soon began specializing in building harpsichords and pianofortes, based on Chris Maene’s renowned and unique collection of more than 300 historical instruments. 


This gradually led to the desire to build his own grand piano with different sonorous properties, aiming to offer a valid artistic alternative to existing concert grands. To accomplish this, Chris Maene went back to the original basic principle of straight, parallel stringing, where the bass strings are not crossed over the other strings but run parallel to them.
In 2013 Daniel Barenboim commissioned Chris Maene to build “the perfect parallel-strung concert piano”. He wanted to reconcile the unique characteristic sonorous richness of the historical piano with the volume, clarity, power and playing comfort of the best modern concert pianos.

 

Geert Callaert plays on the Chris Maene Straight Strung Chamber Music Concert Grand CM//250  017008 

Technicians: Peter Head and Svetlo Siarov

 

CD reviews

GEORGE DE DECKER, WIT IN WIT: POREUZE LIJNEN VAN EENVOUD EN ESSENTIE

George De Decker is als componist een bescheiden mens, die een absolute meerwaarde is voor ons muzikale landschap. Op jonge leeftijd begon hij met componeren. Hij behaalde er niet alleen  eerste prijzen voor o.a. notenleer en compositie aan het Conservatorium, maar stond vroeg open voor nieuwe – elektronische – klanktechnieken en technologieën. Naast componist  is hij ook beeldend kunstenaar.

Ondanks het palmares aan prijzen en composities, straalt  het werk van De Decker een mooi rustgevend karakter uit, pure sereniteit, als een wit laken waar af en toe een mooie drapering in zit die helemaal verder loopt tot aan het einde van de stof  en waar de zon doorheen schijnt, flirtend met zachte windstoten. Daaraan merkt men hoe  veelzeggend en continu eenvoud en stilte kunnen zijn.

Op het album Wit in Wit hoort men dat frisse  laken als  een continue lijn van lichtgevende sprankelende pianoklanken – uitgevoerd door pianist Geert Callaert op een Straight Strung vleugelpiano –  waar  minutieus elementen van andere instrumenten – strijkers, blazers en percussie – worden aan toegevoegd. Als rode draad gebruikte De Decker de Goldbergvariaties van Johann Sebastian Bach, gekend omwille van hun tijdloze karakter. Hij herleidde de  compositie tot het absolute minimum, zodat de essentiële  klanken helder inwerken op  een blanco achtergrond. Het mag gezegd dat Callaert die zelf poëzie schrijft, deze compositie met de juiste interpretatie tot zijn recht laat komen.

De dubbele CD wordt geleverd in een doosje vol kunst, waarin zich naast de CD’s en het boekje, ook drie mooie prentkaarten bevinden met werk van De Decker dat uitermate van toepassing is op deze compositie. Continue lijnen met fijne kleur- en reliëfnuances geven u tijdens het bekijken die extra dimensie bij het beluisteren van het album. Ook poëzie speelt zoals eerder vermeld een belangrijke rol in het hele Wit in Wit verhaal. Zo wordt de bedoeling van en ervaring bij deze muziek mooi beschreven door Charlotte Van den Broek. U kunt daarboven ook nog genieten uit fragmenten van de bundel Goldbergvariaties van Guido de Bruyn, uitgegeven bij uitgeverij P in 2017.

written by Knopskaya oktober 10, 2019

CULTUURPAKT

GEORGE DE DECKER GESTALTET WEITE LANDSCHAFTEN AUS DEN GOLDBERG VARIATIONEN

Das Studium der Goldberg Variationen von Johann Sebastian Bach und schon existierender Auseinandersetzungen mit diesem Werk haben George de Decker zu einem eigenen Ansatz geführt. In diesem als ‘Weiß in Weiß’ betitelten Werk mit der doppelten Dauer des Originals setzt Decker sich sehr persönlich mit dem Werk auseinander. Fokussiert auf die wesentlichen Elemente erforscht er in zumeist sehr weitflächig gedachten Linien, die er als Landschaften betrachtet, die Musik, wobei die langausgehaltenen Töne vom Klavier gespielt werden und Einspielungen von sieben Instrumenten vom Band diesen Vortrag ergänzen. Die langen Töne und ihr Verhallen sind gleichzeitig Forschungen zur Stille, die sich erst aus dem Hören der Musik ergibt.

Am Chris Maene Straight Strung Concert Grand Piano lässt Geert Callaert diese Landschaften in mildem weichem Licht leuchten, wozu der Klang des Instruments seinen Teil beiträgt. Dieser Teil der Musik ist mit intensivem Nachhall eingefangen. Die zugespielten Bänder mit den anderen Instrumentalisten klingen dagegen trockener und kürzer.

Insgesamt eröffnet sich eine so andersartige Welt, in der Bach immer mal durchschimmert, aber dennoch eine sehr eigene Komposition zu Gehör bringt. Diese Musik kann wie die Weiten einer Prärie als große offene Landschaft empfunden werden, auf der man den Blick schweifen lassen kann oder als große Leere, die dem Auge wenig Höhepunkte bietet.

The study of Bach’s Goldberg Variations led George de Decker to his own approach. In this work White in White, twice as long as the original, de Decker explores the music in mostly very broadly conceived lines, which he regards as landscapes. The long-lasting tones are played by the piano, and a recording of seven instruments from the tape complement this performance. At the Chris Maene Straight Strung Concert Grand Piano, Geert Callaert lets these landscapes shine in mild and soft light. This part of the music is captured with intense reverberation. The tape with the other instrumentalists, on the other hand, sounds drier. So, if Bach always shimmers through, we hear a very particular new composition.

written by Uwe Krusch

PIZZICATO